Leptis Magna

Libië

Algemeen :

Libië heeft een oppervlakte van 1.764.000 km² en grenst in het noorden aan de Middellandse Zee, in het westen aan Algerije (982 km) en Tunesië (459 km), in het zuiden aan Niger (354 km) en Tsjaad (1055km) en in het westen aan Soudan (383km en Egypte (1.115km).

 

Carte de la Libye

Libië is afgeleid van de naam van een Berberse vrouw, Libou, dat in het Grieks omgevormd werd tot "Libyè".
De officiële godsdienst is de islam en het arabisch de officiële taal van de circa 6,5 miljoen inwoners.


Ongewoon land met rijke geschiedenis en mythen.

 

Tripolitanië 

Gelegen in het centrum van het Middellandse Zeegebied en op één van de belangrijkste scheepvaartroutes van Grieken en Feniciërs, wist dit land als geen ander zijn strategische ligging uit te buiten en zich te verrijken. Eeuwenlang veroverden achtereenvolgens Feniciërs, Grieken, Romeinen, Byzantijnen en Arabieren het land en lieten er hun sporen na als getuigenis van hun rijke culturen.

Langs de kust van de Middellandse Zee zijn de Romeinse sites van Sabratha en Leptis Magna, ongetwijfeld de mooiste in het hele Middellandse Zeegebied, stille getuigen van een rijk verleden. Deze beide sites zijn trouwens opgenomen op de werelderfgoedlijst van de UNESCO.

Sabratha

 

Leptis Magna

 

Cyrenaica 

In het oosten was het de komst van de Grieken die haar stempel drukte op de geschiedenis. In de 7e eeuw v.Chr. besloten de inwoners van Santorini, gevolg gevend aan een mysterieus orakel, op ontdekkingstocht te trekken. Gedreven door de wind, besloten zij hun geluk te beproeven in de vruchtbare gebieden van de Groene Bergen (Djebel Akhdar). Hier stichtten zij de eerste Griekse nederzetting op Libische bodem en noemden haar CYRENE.
De gunstige ligging maakte van deze stad al snel een bloeiende vestiging en andere steden in de omgeving zoals APOLLONIA, PTOLEMAIS, EUESPERADES zagen het levenslicht. Deze streek, die later Cyrenaica zou gaan heten, werd het Griekse "PENTAPOLIS" langsheen de Egyptische grens.

Cyrène

 

Al Athrun

 

Ghadames en de woestijn van Fezzan

Aan de rand van de woestijn, vlakbij de grens met Algerije en Tunesië ligt de oude karavaanstad Ghadames. Het is niet zonder reden dat deze stad vaak als "parel van de woestijn" wordt omschreven en sinds enkele jaren deel uitmaakt van de werelderfgoedlijst van de UNESCO.    

In het zuiden van het land liggen de wortels van de beschaving zelfs nog veel verder in het verleden en moeten we teruggaan tot de prehistorie. Sporen van een rijke neolithische beschaving liggen er verscholen in een uitgestrekt openluchtmuseum in het hart van de Libische woestijn. Gravures en rotstekeningen illustreren er het leven van de voorouders van de Berbers en geven ons een beeld van hun levenswijze.
Sommige afbeeldingen in OUADI METKHANDOUCH en in de AKAKUS zijn meer dan 10.000 jaar oud.

DE GARAMANTEN zijn afstammelingen van een woestijnvolk en waren, zoals de Berbers van de kust beschreven, geduchte ruiters en bestuurders van "vliegende" strijdwagens. Ze ontwikkelden hun beschaving ver weg van de voorbijrazende storm van veranderingen aan de kust. Teruggetrokken in het zuiden, werd FEZZAN hun territorium.

 

Ghadames

 

Désert

 

Akakus

 

 

Dankzij deze rijke geschiedenis wacht u in Libië een prachtig mozaïek aan kleuren en indrukken om te ontdekken en te bewonderen.